Zwiedzanie kościoła w Dubiecku - co zobaczyć i jak się umówić

Tekst: Rafał Kustra · ostatnia zmiana 5.11.2026

Co znajdziesz w tekście

Czy kościół w Dubiecku można zwiedzać?

Zwiedzanie kościoła w Dubiecku jest możliwe po wcześniejszym umówieniu się w kancelarii parafialnej. Kancelaria jest czynna w dni powszednie po Mszy świętej (strona dubiecko.przemyska.pl, stan na październik 2026). Według dawnej strony parafii z 2017 r. zwiedzającym pokazywano polichromię prof. Stanisława Jakubczyka, ołtarz główny, prospekt organowy i chrzcielnicę. Kościół Niepokalanego Serca NMP zwiedza się poza liturgią.

Dubiecko leży nad Sanem, na Pogórzu Dynowskim. Według GUS 1.01.2024 miało 801 mieszkańców. Kościół góruje nad zabudową i widać go z daleka, kiedy idzie się doliną od strony Krzywczy. Wędruję tędy od kilkunastu lat i zawsze widzę to samo: z zewnątrz świątynia wygląda na nową, a w środku ma przedmioty starsze od niej o kilka stuleci. Ogólną historię i architekturę opisuję osobno w tekście kościół w Dubiecku: pełny przewodnik. Tutaj zajmuję się praktyką, czyli tym, jak przyjechać, jak się umówić i na co patrzeć.

Czy trzeba się umawiać na zwiedzanie?

Tak. Dawna strona parafii, w zrzucie z lipca 2017 r. zapisanym w Internet Archive, mówiła o zwiedzaniu „po wcześniejszym umówieniu”. Jest to rozsądne, bo kościół parafialny nie jest muzeum z kasą i stałymi godzinami otwarcia. Ktoś musi go otworzyć, czasem udostępnić kaplicę albo chór. Ten ktoś ma też swoje obowiązki duszpasterskie.

Kto decyduje o zasadach wizyty?

O wszystkim decyduje parafia. Ten serwis jest niezależnym przewodnikiem. Nie organizuje wizyt, nie pobiera opłat i nie może zagwarantować terminu. Zanim pojedziesz, ustal w kancelarii kilka rzeczy:

• Termin wizyty: dzień i godzina, które nie kolidują z Mszą, pogrzebem ani ślubem.
• Zakres zwiedzania: czy zobaczycie tylko nawę, czy także kaplicę z obrazem Matki Bożej Bolesnej i chór z organami.
• Liczba osób: inaczej wygląda wizyta dwóch osób, a inaczej autokaru.
• Cel wizyty: modlitwa, wycieczka krajoznawcza, lekcja historii albo fotografia.
• Osoba oprowadzająca: dostępne źródła nie wspominają o stałym przewodniku na miejscu.

Najkrócej: kościół w Dubiecku można zwiedzać, ale termin wizyty ustala parafia, a według jej dawnej strony z 2017 r. zwiedzanie odbywało się po wcześniejszym umówieniu.

Jak umówić się na zwiedzanie kościoła w Dubiecku?

Na zwiedzanie kościoła w Dubiecku umawia się osobiście w kancelarii parafialnej przy ul. Ignacego Krasickiego 20 (37-750 Dubiecko). Według strony dubiecko.przemyska.pl kancelaria przyjmuje w dni powszednie po Mszy świętej (stan na październik 2026). W rozmowie podaj termin, liczbę osób i cel wizyty. Serwis nie podaje telefonu ani adresu e-mail parafii.

Cała procedura ma cztery kroki:

1. Sprawdź stronę parafii dubiecko.przemyska.pl. Znajdziesz tam porządek Mszy, ogłoszenia i informacje o uroczystościach, które mogą zająć kościół w wybranym dniu.
2. Przyjdź do kancelarii w dzień powszedni po Mszy świętej, pod adres ul. Ignacego Krasickiego 20.
3. Podaj szczegóły: proponowany termin, liczbę osób i cel (wycieczka szkolna, grupa parafialna, fotografia).
4. Ustal zakres: czy ktoś udostępni kaplicę boczną i chór z organami, i czy wolno fotografować.

Kancelaria w dni powszednie po Mszy: kiedy czynna?

Według strony dubiecko.przemyska.pl (stan na październik 2026) kancelaria jest czynna w dni powszednie po Mszy świętej. Strona nie podaje osobnych godzin. W praktyce trzeba więc przyjść na zakończenie porannej albo wieczornej Mszy i zapytać w zakrystii albo w kancelarii. W niedziele i uroczystości kancelaria nie przyjmuje, a kościół jest wtedy zajęty liturgią.

Jak sprawdzić aktualne godziny nabożeństw przed przyjazdem?

Aktualne godziny sprawdzisz na oficjalnej stronie parafii dubiecko.przemyska.pl w zakładce z ogłoszeniami i porządkiem nabożeństw. Według tej strony, w stanie na październik 2026, Msze odprawiane są:

• W niedziele i uroczystości: o 7:00, 8:30, 11:30 i 16:00 w Dubiecku oraz o 10:00 w kościele filialnym w Słonnem.
• W dni powszednie: o 6:30 i 18:00.
• W okresach świątecznych (Triduum, Boże Ciało, odpust) obowiązuje porządek z bieżących ogłoszeń, a nie stały plan.
• Przed wyjazdem przeczytaj najnowsze ogłoszenia, bo godziny mogą się zmienić po publikacji tego tekstu.

Jaki dzień wybrać na przyjazd?

Najlepiej wybrać dzień powszedni, poza niedzielami i uroczystościami. Między poranną a wieczorną Mszą jest kilka godzin, w których kościół zwykle nie jest zajęty liturgią. Wtedy da się spokojnie obejrzeć polichromię bez przeszkadzania wiernym. Bezpieczna kolejność wygląda tak: dzień powszedni, wizyta w kancelarii po Mszy, zwiedzanie w ustalonym terminie.

Co zobaczyć w kościele w Dubiecku?

W kościele w Dubiecku najważniejsze są: polichromia prof. Stanisława Jakubczyka z Krakowa, marmurowy ołtarz główny konsekrowany 25.11.1973 z relikwiami św. Marii Goretti, 38-głosowe organy firmy Theodor Bochme z 1971 r., chrzcielnica oraz kaplica z obrazem Matki Bożej Bolesnej z przełomu XVI i XVII wieku (Wikipedia; dawna strona parafii, 2019 r.).

Obecny kościół jest murowany z cegły. Budowano go w latach 1934-1952 według projektu profesorów Politechniki Lwowskiej Tadeusza Pisiewicza i Aleksandra Krzywobłockiego. Ma 49 m długości, 41 m szerokości w transepcie, trzy nawy, jedną wieżę i trzy ołtarze. Bp Franciszek Barda konsekrował go 24.08.1952 pw. Niepokalanego Serca NMP oraz świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza (Wikipedia).

Polichromia Stanisława Jakubczyka

Polichromia to malowidła ścienne pokrywające wnętrze. Ich autorem jest prof. Stanisław Jakubczyk z Krakowa (Wikipedia). Polichromię naw bocznych poddano konserwacji w 2011 r., co odnotowała dawna strona parafii w 2019 r. Malowidła dobrze ogląda się z kilku miejsc, dlatego zanim podejdziesz bliżej, stań najpierw pod chórem i spójrz w stronę prezbiterium. Szczegóły tematów i układu opisuję w tekście polichromia Stanisława Jakubczyka w szczegółach.

Ołtarz główny z relikwiami św. Marii Goretti

Ołtarz główny jest marmurowy. Konsekrował go 25.11.1973 bp Stanisław Jakiel i umieścił w nim relikwie św. Marii Goretti (Wikipedia). Według dawnej strony parafii z 2019 r. ołtarz przeszedł renowację i został ponownie zmontowany. Relikwie w ołtarzu są znakiem więzi Kościoła lokalnego ze świętymi. Nie są eksponatem, dlatego nie wolno ich dotykać ani podchodzić do mensy bez zgody.

Prospekt organowy i organy Bochmego

Na chórze stoją 38-głosowe organy firmy Theodor Bochme, poświęcone 21.10.1971 przez bp. Ignacego Tokarczuka (Wikipedia). Prospekt, czyli widoczna fasada piszczałek, był jednym z czterech elementów, które dawna strona parafii wymieniała z myślą o zwiedzających. Chór zwykle nie jest dostępny bez opiekuna, więc o wejście na górę trzeba zapytać przy umawianiu wizyty.

Chrzcielnica i ławki według projektu ks. J. Muchy

Chrzcielnica była czwartym punktem z dawnej listy parafii z 2017 r. Dostępne źródła nie podają jej daty ani autora, więc nie będę ich zgadywał. Przy okazji zwróć uwagę na ławki i ołtarze boczne, zaprojektowane przez ks. J. Muchę (Wikipedia). Ks. Józef Mucha był wikariuszem w 1948 r., kiedy wznowiono budowę po wojennej przerwie.

Kaplica z obrazem Matki Bożej Bolesnej

W bocznej kaplicy, w barokowym ołtarzu odnowionym w 1956 r., wisi obraz Matki Bożej Bolesnej typu Pieta. To olej na płótnie, ok. 55 x 63 cm z łukiem, nieznanego autora, z przełomu XVI i XVII wieku. Nosi inskrypcję „Deo Optimo Maximo et Dolorosae Mariae Virgini. Anno Domini 1753” (dawna strona parafii, 2019 r.). W tle widać winną latorośl i lilię. W 1753 r. obraz przemalował Mikołaj Tereinski. W 1775 r. wizytacja odnotowała przy nim 80 wotów, a w 1810 r. rząd austriacki skonfiskował jego srebrną sukienkę. Łaski przypisywane obrazowi spisano na pergaminie w 1670 r. To świadectwo pobożności wiernych, a nie orzeczenie Kościoła.

Jeśli chcesz mieć coś w kieszeni, oto lista kontrolna do wydrukowania:

1. Polichromia Jakubczyka: najpierw spojrzenie spod chóru, potem nawy boczne po konserwacji z 2011 r.
2. Ołtarz główny: marmur, konsekracja 1973, relikwie św. Marii Goretti.
3. Organy Bochme: 38 głosów, poświęcenie 1971, prospekt na chórze.
4. Chrzcielnica: element wymieniany dawniej przez parafię jako wart uwagi.
5. Ławki i ołtarze boczne: projekt ks. J. Muchy.
6. Kaplica Matki Bożej Bolesnej: Pieta z inskrypcją z 1753 r. w barokowym ołtarzu.

Element	Gdzie szukać	Kluczowa data	Źródło
Polichromia	Sklepienia i ściany naw	Konserwacja naw bocznych 2011	Wikipedia; dawna strona parafii 2019
Ołtarz główny	Prezbiterium	25.11.1973	Wikipedia
Organy Theodor Bochme	Chór muzyczny	21.10.1971	Wikipedia
Obraz MB Bolesnej	Kaplica boczna	Inskrypcja 1753, w ołtarzu od 1956	Dawna strona parafii 2019
Kamienny krzyż	Szczyt fasady	Poświęcenie 30.10.1950	Dawna strona parafii 2020

Jeśli masz mało czasu, idź najpierw do kaplicy bocznej. Obraz Matki Bożej Bolesnej, z inskrypcją z 1753 r., jest najstarszym znanym przedmiotem w kościele, który sam pochodzi z lat 1934-1952.

Jak wygląda kościół w Dubiecku z zewnątrz?

Kościół w Dubiecku ma smukłą, ciemną, wielostopniową wieżę z krzyżem, która wznosi się nad jasną, ochrową elewacją. Nad łukowymi oknami biegnie rząd okrągłych okien (okulusów), a ściany dzielą pilastry z szarego kamienia. Szczyt fasady wieńczy kamienny krzyż ważący blisko 3 tony, poświęcony 30.10.1950 (dawna strona parafii, 2020 r.).

To opis z fotografii i z tego, co widać z placu. Nie nadaję kościołowi etykiety stylu, bo dostępne źródła jej nie podają.

Wieża, okulusy i kamienny krzyż

Krzyż na fasadzie składa się z kilku części. Wyrzeźbiono go zimą 1948/49, kiedy po wojnie wznowiono prace. Wieżę, dzwony i tynki ukończono w latach 1951-1952. Zanim wejdziesz do środka, obejdź kościół i zobacz kilka rzeczy:

• Wieża: najlepiej widać ją z pewnej odległości, wtedy można policzyć jej kondygnacje.
• Okulusy: okrągłe okna nad łukowymi oknami tworzą rytm, który dobrze wychodzi na zdjęciach z boku.
• Pilastry z szarego kamienia: odcinają się od ochrowego tynku.
• Kamienny krzyż: prawie 3 tony kamienia na szczycie fasady.
• Dzwony: nowe dzwony z ludwisarni Jana Felczyńskiego z Przemyśla poświęcono 22.09.1951 i zawieszono 19.08.1952.

Skąd pochodzą szyby w oknach kościoła?

Szyby kupiono w 1951 r. Było to szkło zielone i niebieskie, które przewożono nocą furmankami. Żelazne ramy okien sprowadzono z Bielska w 1949 r. (dawna strona parafii, 2020 r.). Tę historię lubię bardziej niż niejedną datę konsekracji, bo pokazuje, jak parafianie budowali kościół w latach, gdy materiałów brakowało. Wcześniej, w latach 1939-1948, Niemcy zabrali zgromadzone materiały na odbudowę mostu.

Jak zachować się podczas zwiedzania kościoła?

Kościół jest według Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 1205 i 1214, 1983) miejscem świętym przeznaczonym do kultu Bożego. Dlatego zwiedza się go poza Mszą i nabożeństwami, w stosownym stroju i z wyciszonym telefonem. Mów cicho, nie przechodź przed modlącymi się i nie dotykaj malowideł ani wyposażenia ołtarzy.

Kościołem jest budynek święty przeznaczony do kultu Bożego, do którego wierni mają prawo przychodzić, aby ten kult sprawować, zwłaszcza publicznie (parafraza). - Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1214, 1983

Kan. 1210 KPK dodaje, że w miejscu świętym dopuszcza się to, co służy kultowi, pobożności i religii. Z tego wynikają zasady, które obowiązują w każdym kościele, także w Dubiecku.

Czy można zwiedzać kościół w czasie Mszy?

Nie. W czasie Mszy i nabożeństw nie chodzi się po kościele w celach turystycznych. Można wtedy w liturgii uczestniczyć albo poczekać na zewnątrz. W Dubiecku łatwo to zaplanować, bo strona parafii podaje porządek Mszy. W dni powszednie (stan na październik 2026) są to godziny 6:30 i 18:00, więc między nimi zostaje dużo wolnego czasu.

Jaki strój i zachowanie są stosowne?

Stosowny strój to taki, w którym nie odsłaniasz ramion ani ud. Do tego wystarczy cicha rozmowa i spokojne poruszanie się. Oto zasady, które obowiązują w praktyce:

• Telefon: wyciszony, bez rozmów we wnętrzu.
• Tabernakulum: osoby wierzące przyklękają albo pochylają głowę, a pozostałym wystarczy spokojna obecność bez manifestacji.
• Modlący się: nie przechodzimy przed nimi i nie zagadujemy ich.
• Wyposażenie: nie dotykamy polichromii, obrazu Matki Bożej Bolesnej, ołtarzy ani balustrad prezbiterium.
• Dzieci: dobrze jest wcześniej im wytłumaczyć, że kościół to nie sala muzealna.
• Jedzenie i picie: zostawiamy na zewnątrz.

Te zasady wynikają z prawa kościelnego, a nie z kaprysu gospodarzy. Kan. 1214 KPK z 1983 r. określa kościół przede wszystkim jako miejsce kultu, a dopiero potem jako zabytek.

Czy w kościele można robić zdjęcia?

To zależy od zgody parafii. Zasady fotografowania wnętrza kościoła w Dubiecku ustala parafia, a dostępne źródła nie podają stałego regulaminu. O zdjęcia trzeba zapytać w kancelarii przy umawianiu wizyty. Nigdy nie fotografuje się w czasie liturgii, a przy obrazie Matki Bożej Bolesnej i polichromii lepiej zrezygnować z flesza.

Fotografowanie wnętrza: o co zapytać w kancelarii?

Krótka rozmowa w kancelarii oszczędza nieporozumień na miejscu. Zapytaj o:

• Zgodę na zdjęcia w nawie, w kaplicy bocznej i na chórze.
• Flesz i lampy: przy starym obrazie i malowidłach ściennych bezpieczniej z nich zrezygnować.
• Statyw: we wnętrzu może przeszkadzać, więc ustal to wcześniej.
• Publikację w internecie: zanim wrzucisz zdjęcia wnętrza do sieci, dobrze mieć zgodę parafii.
• Fotografię ślubną albo komunijną: obowiązują przy niej osobne ustalenia z duszpasterzem.

Gdzie znaleźć legalne zdjęcia kościoła w Dubiecku?

Legalne zdjęcia z wolną licencją znajdziesz na Wikimedia Commons. Są tam m.in. ujęcie elewacji autorstwa Aktron (CC BY 3.0), widok z lotu ptaka i zdjęcie kościoła w Słonnem autorstwa Damiana Pękalskiego (CC BY-SA 4.0) oraz fotografia muru autorstwa Karak67 (CC BY-SA 4.0). Licencje CC wymagają podania autora i licencji, a CC BY-SA także udostępnienia przeróbek na tych samych warunkach.

Sztuka sakralna ma w Kościele szczególne miejsce. Mówi o tym dokument soborowy, który dobrze zrozumieć, zanim potraktuje się wnętrze jak plener fotograficzny:

Sztuki piękne, a zwłaszcza sztuka religijna i jej szczyt, sztuka sakralna, należą do najszlachetniejszych przejawów ludzkiego geniuszu, bo z natury zmierzają do wyrażenia nieskończonego piękna Boga (parafraza). - Sobór Watykański II, konstytucja Sacrosanctum Concilium, art. 122, 1963

Zwiedzanie z grupą i pielgrzymką

Grupy zorganizowane powinny umówić się w kancelarii parafii w Dubiecku z wyprzedzeniem. Trzeba podać liczbę osób i plan wizyty: modlitwę, krótką historię kościoła i wejście do kaplicy z obrazem Matki Bożej Bolesnej. Tradycja pielgrzymek do tego obrazu, m.in. z Bachórca, jest udokumentowana na dawnej stronie parafii (2019 r.).

Jak zorganizować zwiedzanie kościoła z grupą?

Organizację zacznij od wizyty w kancelarii albo od kontaktu przez parafię, z której jedziecie. Kolejność działań wygląda tak:

1. Termin: wybierz dzień powszedni i ustal go w kancelarii w Dubiecku po Mszy świętej.
2. Program: modlitwa w kaplicy, krótka historia kościoła i budowy z lat 1934-1952, obejrzenie polichromii.
3. Msza dla grupy: jeśli pielgrzymka ma własnego kapłana, ustal to osobno z duszpasterzem miejsca.
4. Logistyka: dojazd autokaru i, przy dłuższym pobycie, noclegi w Dubiecku dla pielgrzymów i turystów.
5. Ofiara: jest dobrowolna, a jej formę grupa uzgadnia z parafią, bez żadnej obowiązkowej kwoty.

Czy do Dubiecka przychodziły pielgrzymki?

Tak. Według dawnej strony parafii z 2019 r. do obrazu Matki Bożej Bolesnej przychodziły pielgrzymki „z racji odpustu Matki Bożej”, m.in. z Bachórca. Już w 1745 r. bp Wacław Sierakowski w czasie wizytacji nakazał prowadzić księgę łask, która później zaginęła. W 1934 r. odpust parafialny obchodzono ku czci Matki Bożej Szkaplerznej (16 lipca). Aktualną datę i program sprawdzisz w ogłoszeniach parafii, a zwyczaje opisuję w tekście odpust parafialny w Dubiecku.

Trasa dla grupy w trzech przystankach

Na pół dnia sprawdza się trasa piesza, bez przejazdów. Zaczyna się od kościoła i kaplicy Matki Bożej Bolesnej. Potem idzie się do parku pałacowego, do kamiennego krzyża w miejscu kościoła św. Mikołaja, a na koniec ogląda pałac Krasickich z zewnątrz. Grupa przechodzi w ten sposób przez blisko sześć wieków historii parafii, od fundacji Piotra Kmity sprzed 1407 r. do konsekracji w 1952 r.

Co jeszcze zobaczyć w Dubiecku po wizycie w kościele?

Po wizycie w kościele warto przejść do pałacu Krasickich z parkiem, gdzie w 1735 r. urodził się Ignacy Krasicki. W pobliżu stoją też dawna cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego, dziś galeria, oraz kamienny krzyż w parku w miejscu pierwszego kościoła (Wikipedia, Dubiecko; dawna strona parafii, 2020 r.). Dubiecko otrzymało prawa miejskie w 1407 r., utraciło je w 1934 r. i odzyskało 1.01.2021.

Pałac Krasickich, dawna cerkiew i krzyż w parku

Trzy miejsca w zasięgu krótkiego spaceru od kościoła:

• Pałac Krasickich z parkiem: miejsce urodzin Ignacego Krasickiego. Nie myl go z zamkiem w Krasiczynie koło Przemyśla.
• Dawna cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego: dziś działa w niej galeria, a godziny otwarcia trzeba sprawdzić u jej gospodarzy.
• Kamienny krzyż w parku („Krasiczynek”): stoi tam, gdzie był pierwszy, drewniany kościół parafii.
• Obelisk z krzyżem „Święta Anna”: postawiony 16.05.1782 przy drodze Dubiecko - Przemyśl, na miejscu rozebranego kościoła filialnego św. Anny.
• Kościół w Słonnem pw. Matki Boskiej Częstochowskiej: kościół dojazdowy parafii, ze strzelistym dachem z czerwonej blachy.

Więcej miejsc w okolicy, także nad Sanem, zebrałem w tekście Dubiecko atrakcje w okolicy.

Gdzie stał pierwszy kościół w Dubiecku?

Pierwszy kościół w Dubiecku stał w dzisiejszym parku pałacowym, nazywanym „Krasiczynkiem”. Był drewniany, pw. św. Mikołaja, kryty gontem. Powstał z fundacji Piotra Kmity, który erygował parafię po 1389, a przed 1407 r. W 1626 r. Jerzy Krasicki samowolnie go zburzył, a parafia przeniosła się do rozbudowanej kaplicy Krzyża Świętego, stojącej tam, gdzie dziś stoi kościół. Dziś w miejscu kościoła św. Mikołaja stoi kamienny krzyż.

Ile świątyń stało na jednym placu?

Na placu, na którym dziś stoi kościół, były kolejno trzy świątynie. Najpierw kaplica Krzyża Świętego z ok. 1600 r. Potem barokowy kościół drewniany z lat 1751-1753, konsekrowany w 1755 r. pw. św. Szymona i Judy Tadeusza. W 1926 r. przeniesiono go w całości na zachód i odprawiano w nim nabożeństwa do 1952 r. Wreszcie obecny kościół murowany. Razem z kościołem św. Mikołaja w parku daje to pełną opowieść, którą najlepiej snuć, stojąc pod kamiennym krzyżem.

Najczęściej zadawane pytania

Ile kosztuje zwiedzanie kościoła w Dubiecku?

Nie jest mi znany żaden cennik zwiedzania kościoła w Dubiecku. W kościołach parafialnych w Polsce zwykle nie sprzedaje się biletów. Ewentualna ofiara na kościół jest dobrowolna i nie ma ustalonej wysokości. Szczegóły, zwłaszcza dla grup, ustal w kancelarii parafii.

Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie?

Na spokojne obejrzenie polichromii, ołtarza głównego, chóru z organami i kaplicy z obrazem Matki Bożej Bolesnej wystarczy około godziny. Jeśli w planie jest też park pałacowy, krzyż w miejscu kościoła św. Mikołaja i dawna cerkiew, zaplanuj pół dnia.

Czy można zwiedzić kościół w Słonnem?

Słonne to kościół dojazdowy parafii Dubiecko pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Według strony parafii (stan na październik 2026) niedzielna Msza jest tam odprawiana o 10:00. O wejście poza Mszą trzeba zapytać w kancelarii w Dubiecku, bo dostępne źródła nie podają godzin otwarcia.

Czy w kościele w Dubiecku jest przewodnik na miejscu?

Dostępne źródła nie wspominają o stałym przewodniku. Według dawnej strony parafii z 2017 r. kościół udostępniano po wcześniejszym umówieniu. Przy rezerwacji zapytaj więc, kto oprowadzi grupę, albo przygotuj opowieść samodzielnie na podstawie listy kontrolnej z tego tekstu.

Kto zaprojektował kościół w Dubiecku?

Kościół zaprojektowali profesorowie Politechniki Lwowskiej Tadeusz Pisiewicz i Aleksander Krzywobłocki. Ich projekt zatwierdzono 6.06.1933. Wcześniej odrzucono projekty Stanisława Majerskiego, Stanisława Bergmana, Janusza Witwickiego i Kazimierza Osińskiego (dawna strona parafii, 2020 r.).

Jakie wezwanie ma kościół w Dubiecku?

Kościół nosi wezwanie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, a drugimi patronami są święci Apostołowie Szymon i Juda Tadeusz. Wspomnienie Niepokalanego Serca NMP przypada w sobotę po uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wezwanie Szymona i Judy przeszło na obecny kościół z drewnianej świątyni konsekrowanej w 1755 r.

Kiedy zbudowano obecny kościół w Dubiecku?

Obecny kościół budowano w latach 1934-1952. Kamień węgielny poświęcono 16.07.1934, a konsekracja odbyła się 24.08.1952. Prace przerwała II wojna światowa i wznowiono je w 1948 r. Budowę finansował w dużej mierze majątek zapisany przez ks. Michała Górnickiego, zmarłego w 1936 r.

Źródła i literatura

1. Parafia Niepokalanego Serca NMP w Dubiecku, oficjalna strona parafii (2026): porządek Mszy, kancelaria, historia parafii.
2. Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Dubiecku, Wikipedia (2026): polichromia, organy, ołtarz główny, wymiary.
3. Dubiecko, Wikipedia (2026): prawa miejskie, liczba mieszkańców (GUS 1.01.2024), Ignacy Krasicki, cerkiew i pałac.
4. Dawna strona parafii parafiadubiecko.pl w Internet Archive: informacja dla zwiedzających (2017), kult Matki Bożej Bolesnej (2019), historia parafii (2020).
5. Kodeks Prawa Kanonicznego (1983), kan. 1205, 1210, 1214, przekład polski, Pallottinum.
6. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium (1963), art. 122-124.
7. Wikimedia Commons, zdjęcia kościołów w Dubiecku i Słonnem (Aktron CC BY 3.0, Damian Pękalski CC BY-SA 4.0, Karak67 CC BY-SA 4.0).
8. Zdjęcie wyróżniające: V.E. Monfalcone, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.