Historia
Historia parafii w Dubiecku
Ponad sześć wieków parafii nad Sanem: od fundacji Piotra Kmity do kościoła konsekrowanego w 1952 roku.
Parafia w Dubiecku powstała na przełomie XIV i XV wieku. Na tym samym placu stały kolejno kaplica Krzyża Świętego, barokowy kościół św. Szymona i Judy Tadeusza i dzisiejszy kościół Niepokalanego Serca NMP.
Oś czasu
| po 1389, przed 1407 | Erygowanie parafii z fundacji Piotra Kmity. Pierwszy kościół, drewniany, pw. św. Mikołaja, kryty gontem, stał w dzisiejszym parku pałacowym; w tym miejscu jest dziś kamienny krzyż. Kmita ufundował też szpitalny kościół Ducha Świętego. |
|---|---|
| 1407 | Dubiecko otrzymuje prawa miejskie od Władysława Jagiełły. |
| 1551 | Mateusz Stadnicki sprowadza luterańskiego kaznodzieję Wojciecha z Iłży, który głosi kazania w kościele Ducha Świętego; później Stadnicki odbiera katolikom również kościół parafialny. |
| 1551-1580 | Przez około 30 lat do Dubiecka przychodzą z misjami jezuici z Jarosławia. |
| przed 1567 | Andrzej Stadnicki zwraca kościół katolikom; proboszczem jest ks. Andrzej Boboliusz. |
| ok. 1600 | Kaplica Podwyższenia Krzyża Świętego, fundacji nieznanej z nazwiska pobożnej kobiety, na miejscu dzisiejszego kościoła. |
| 1626 | Jerzy Krasicki burzy kościół św. Mikołaja; parafia przenosi się do rozbudowanej kaplicy Krzyża. |
| 1735 | W dubieckim pałacu rodzi się Ignacy Krasicki, późniejszy biskup i poeta. |
| 1751-1755 | Budowa barokowego kościoła z drewna jodłowego na kamiennym cokole, krytego gontem, z fundacji kolatorki Anny ze Starzechowskich Krasickiej, za proboszcza ks. Mikołaja Witosławskiego. Konsekracja w 1755 roku pw. św. Szymona i Judy Tadeusza. |
| 4.08.1901 | Za proboszcza ks. Michała Górnickiego komitet parafialny podejmuje myśl budowy nowego kościoła. |
| 16.05.1914 | Komisja konserwatorska uznaje stary kościół za niezabytkowy; budowę przerywa I wojna światowa. |
| 1926 | Stary kościół zostaje przeniesiony w całości na zachód, do ogrodu organisty. Nabożeństwa odprawiano w nim do 1952 roku, a stał do 1957. |
| 16.07.1934 | Poświęcenie kamienia węgielnego w dzień odpustu Matki Bożej Szkaplerznej. |
| 1934 | Dubiecko traci prawa miejskie (odzyskuje je 1 stycznia 2021 roku). |
| 1936 | Umiera ks. Górnicki, który zapisał majątek na budowę; od 2 grudnia proboszczem jest ks. Bronisław Jedziniak. |
| 1937 | Parafialna cegielnia w Śliwnicy. |
| 1939-1948 | Przerwa w budowie; Niemcy zabierają materiały na odbudowę mostu. |
| 1948 | Wznowienie prac; wikariuszem jest ks. Józef Mucha, proboszczem ks. Kazimierz Lisowicz. |
| 1951-1952 | Wieża, dzwony i tynki. 24 sierpnia 1952 roku bp Franciszek Barda konsekruje kościół, a obraz Matki Bożej Bolesnej zostaje przeniesiony do nowej świątyni. |
| 1971 i 1973 | Poświęcenie organów i konsekracja marmurowego ołtarza głównego. |
| 26.09.2025 | Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci ks. prałata Ryszarda Panka, wieloletniego proboszcza i dziekana. |
Siostry serafitki
W Dubiecku pracują siostry serafitki, czyli Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej. Według dawnej strony parafii prowadziły katechezę i pracowały w zakrystii.
Dekanat
Parafia jest siedzibą dekanatu Dubiecko. Więcej: Dekanat Dubiecko.
Na czym opieramy ten tekst
- historia parafii i kult obrazu z dawnej strony parafiadubiecko.pl, 2019-2020 (Internet Archive),
- strona parafii dubiecko.przemyska.pl: historia parafii,
- Wikipedia: „Dubiecko” (prawa miejskie, Ignacy Krasicki) i „Kościół Niepokalanego Serca NMP w Dubiecku”,
- przemyska.pl: informacja o tablicy ku czci ks. Ryszarda Panka (2025).