Ignacy Krasicki - biskup i poeta urodzony w Dubiecku

Tekst: Rafał Kustra · ostatnia zmiana 28.10.2026

Co znajdziesz w tekście

Ignacy Krasicki (1735-1801) był poetą, prozaikiem i duchownym polskiego oświecenia. Nazywano go księciem poetów. Urodził się 3 lutego 1735 roku w Dubiecku nad Sanem. W 1766 roku został biskupem warmińskim z siedzibą w Lidzbarku Warmińskim, a w 1795 roku arcybiskupem gnieźnieńskim. Zmarł 14 marca 1801 roku w Berlinie. Najbardziej znane są jego „Bajki i przypowieści” z 1779 roku (Polski Słownik Biograficzny, t. XV, 1970).

Kim był Ignacy Krasicki?

Ignacy Krasicki to pisarz i hierarcha Kościoła doby stanisławowskiej. Pisał bajki, satyry, powieści i poematy heroikomiczne, a przez ponad trzydzieści lat rządził diecezją warmińską. Daty jego życia podaję za Polskim Słownikiem Biograficznym (t. XV, 1970) i za monografią Zbigniewa Golińskiego „Ignacy Krasicki” (Warszawa 1979). Według tych źródeł urodził się w 1735 roku w Dubiecku, a zmarł w 1801 roku w Berlinie.

Przy biografii Krasickiego dwie role ciągle na siebie zachodzą. Ten sam człowiek podpisywał listy pasterskie i wyśmiewał w poemacie kłótliwych zakonników. Na szkolnej lekturze tego nie widać, a w Dubiecku, gdzie wszystko się zaczęło, widać to od razu.

Ignacy Krasicki najważniejsze daty: tabela 1735-1801

Poniższa oś czasu zbiera daty, które powtarzają się w Polskim Słowniku Biograficznym i w monografii Golińskiego. Szczegóły kariery kościelnej opisuję osobno w tekście Ignacy Krasicki jako duchowny.

Rok	Wydarzenie	Miejsce
1735 (3 lutego)	Narodziny w rodzinie Krasickich herbu Rogala	Dubiecko nad Sanem
1743-1750	Nauka w kolegium jezuickim	Lwów
1751-1754	Seminarium duchowne księży misjonarzy	Warszawa
1759-1761	Święcenia kapłańskie i studia	Rzym
1766	Biskupstwo warmińskie	Lidzbark Warmiński
1779	„Bajki i przypowieści” oraz „Satyry”	Warszawa
1795	Arcybiskupstwo gnieźnieńskie	Gniezno
1801 (14 marca)	Śmierć	Berlin

Z jakiego rodu pochodził Krasicki?

Krasicki pochodził z zamożnej rodziny szlacheckiej, która posiadała dobra nad Sanem. Biografowie odnotowują kilka faktów o jego rodzinie:

• Jego ojcem był Jan Bolesta Krasicki, kasztelan chełmski.
• Jego matką była Anna ze Starzechowskich Krasicka, którą dokumenty parafii w Dubiecku nazywają kolatorką kościoła.
• Rodzeństwo Ignacego w większości wybrało stan duchowny, co ułatwiło mu start w Kościele.
• Dobra rodu leżały wokół Dubiecka, a jego krewni byli związani także z zamkiem w Krasiczynie.

Dubiecko: gdzie urodził się Ignacy Krasicki

Ignacy Krasicki urodził się w 1735 roku w pałacu Krasickich w Dubiecku. To miasteczko nad Sanem na Pogórzu Dynowskim, w powiecie przemyskim. W latach 1751-1753 rodzina ufundowała tu drewniany kościół św. Szymona i Judy Tadeusza. Dziś na tym samym placu stoi murowany kościół Niepokalanego Serca NMP, konsekrowany 24 sierpnia 1952 roku.

Dolinę Sanu między Dubieckiem a Krzywczą przeszedłem wiele razy. Dubiecko za każdym razem zaskakuje tym, jak blisko siebie leżą tu pałac, park i kościół. To jedno założenie, a nie trzy osobne zabytki.

Pałac Krasickich i kościół fundacji Krasickich

Według dawnej strony parafii (zrzut z lutego 2020 r.) drewniany barokowy kościół z lat 1751-1753 zbudowano z fundacji kolatorki Anny ze Starzechowskich Krasickiej. Proboszczem był wtedy ks. Mikołaj Witosławski. Biografowie poety wymieniają ją jako jego matkę. Przyszły biskup miał wtedy kilkanaście lat i uczył się już poza domem.

• Kościół z lat 1751-1753 zbudowano z jodły na kamiennym cokole i pokryto gontem.
• Konsekracja w 1755 roku nadała mu wezwanie świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza.
• W 1753 roku Mikołaj Tereinski przemalował obraz Matki Bożej Bolesnej, a Anna Krasicka ufundowała dla niego srebrną pozłacaną sukienkę.
• W 1926 roku przeniesiono drewniany kościół na zachód, do ogrodu organisty. Odprawiano w nim nabożeństwa do 1952 roku, a stał do 1957 roku.
• Obecny kościół powstał w latach 1934-1952, a więc półtora wieku po śmierci poety.

Brakuje mi jednego faktu: źródła, z których korzystam, nie podają, w którym kościele ochrzczono Ignacego. Dlatego tego nie przesądzam.

Co zostało z kościoła św. Mikołaja?

Z pierwszej świątyni parafii nie zostało nic poza miejscem. Drewniany kościół św. Mikołaja, ufundowany przez Piotra Kmitę na przełomie XIV i XV wieku, stał w dzisiejszym parku pałacowym, który miejscowi nazywają „Krasiczynkiem”. W 1626 roku Jerzy Krasicki samowolnie go rozebrał. Parafia przeniosła się wtedy do kaplicy Krzyża Świętego. Dziś miejsce dawnego kościoła wskazuje kamienny krzyż w parku.

Jak wygląda Dubiecko dziś?

Dubiecko jest małym miastem. Prawa miejskie nadał mu w 1407 roku Władysław Jagiełło, miasto utraciło je w 1934 roku i odzyskało 1 stycznia 2021 roku. Według GUS (stan na 1 stycznia 2024) mieszka tu 801 osób.

Ignacy Krasicki urodził się w Dubiecku w 1735 roku, w pałacu. - Wikipedia, hasło „Dubiecko” (stan na październik 2026), zgodnie z Polskim Słownikiem Biograficznym, t. XV, 1970

W jakiej epoce tworzył Ignacy Krasicki?

Ignacy Krasicki tworzył w epoce oświecenia, a dokładniej w okresie stanisławowskim. Stanisław August Poniatowski panował w latach 1764-1795 i właśnie wtedy powstały wszystkie główne dzieła Krasickiego, od „Myszeidy” (1775) po „Bajki i przypowieści” (1779). Był typowym pisarzem tej epoki: pisał, żeby uczyć i poprawiać obyczaje, a mniej zależało mu na wyrażaniu siebie (Goliński, 1979).

Jakie cechy oświecenia widać w utworach?

Oświecenie to epoka w kulturze europejskiej, w której ceniono rozum, wychowanie przez literaturę, krytykę przesądów i klasyczny ład formy. U Krasickiego wszystkie te cechy da się wskazać na konkretnych utworach:

Cecha oświecenia	Przykład u Krasickiego
Dydaktyzm	„Bajki i przypowieści” (1779), krótkie utwory z morałem
Racjonalizm	„Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” (1776), wychowanie przez doświadczenie
Satyra obyczajowa	„Satyry” (1779), m.in. „Pijaństwo” i „Żona modna”
Klasycyzm i parodia eposu	„Myszeida” (1775) i „Monachomachia” (1778)
Wychowanie obywatelskie	„Hymn do miłości ojczyzny” (1774)

Krasicki i Monitor: publicystyka oświecenia

Krasicki należał do kręgu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i bywał na obiadach czwartkowych. Nie był wyłącznie poetą z biskupiego zamku. Jego środowisko pokazuje kilka faktów:

• „Monitor”, czasopismo wzorowane na angielskim „Spectatorze”, publikował jego teksty o wychowaniu i obyczajach.
• Obiady czwartkowe gromadziły pisarzy i uczonych, z którymi król omawiał sprawy kultury i reformy.
• Po I rozbiorze Krasicki utrzymywał kontakty z Warszawą, choć jego diecezja znalazła się poza granicami Rzeczypospolitej.
• Napisał też „Zbiór potrzebniejszych wiadomości” (1781), encyklopedię przeznaczoną dla szerokiego grona czytelników.

Szersze tło epoki opisuję w tekście Krasicki a epoka oświecenia.

Droga duchownego: od święceń do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego

Kariera kościelna Krasickiego trwała ponad czterdzieści lat. Po seminarium w Warszawie przyjął święcenia kapłańskie i w latach 1759-1761 studiował w Rzymie. Potem był sekretarzem prymasa Władysława Łubieńskiego. W 1766 roku został biskupem warmińskim, a w 1795 roku arcybiskupem gnieźnieńskim (PSB, t. XV, 1970).

Lidzbark Warmiński: rezydencja biskupa i pisarza

Lidzbark Warmiński był siedzibą biskupów warmińskich, a gotycki zamek jest dziś oddziałem Muzeum Warmińskiego. Krasicki napisał tu większość swoich najważniejszych dzieł. Z jego warmińskiego okresu warto znać kilka faktów:

1. W 1766 roku objął diecezję warmińską, z którą łączył się tytuł księcia-biskupa.
2. W 1772 roku, po I rozbiorze, Warmia weszła w granice Prus.
3. Król pruski Fryderyk II zapraszał go do Berlina i Poczdamu, a Krasicki zachował przy nim pozycję biskupa i gościa dworu.
4. Na zamku w Lidzbarku powstały m.in. „Monachomachia” i „Bajki i przypowieści”.
5. Rezydencja służyła mu także jako miejsce na zbiory i bibliotekę, którą biografowie opisują jako jedną z jego pasji.

Kiedy został arcybiskupem gnieźnieńskim?

Arcybiskupem gnieźnieńskim Krasicki został w 1795 roku, czyli w roku III rozbioru. Z tym urzędem tradycyjnie łączył się tytuł prymasa Polski. Państwo polskie przestało jednak wtedy istnieć, a Gniezno leżało w zaborze pruskim, dlatego biografowie opisują jego prymasostwo z zastrzeżeniami. Obie funkcje, biskupią i arcybiskupią, przypisuję za Polskim Słownikiem Biograficznym.

Co napisał Ignacy Krasicki?

Ignacy Krasicki pisał bajki, satyry, powieści, poematy heroikomiczne, epos, komedie i publicystykę. Najbardziej znane są „Bajki i przypowieści” (1779), „Satyry” (1779), „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” (1776), uważane za pierwszą polską powieść nowożytną, oraz „Monachomachia” (1778). Pierwodruki większości tych dzieł Biblioteka Narodowa udostępnia bezpłatnie w serwisie Polona.

Bajki, satyry, powieści i poematy w pigułce

Poniżej podaję listę z datami pierwszych wydań, bez streszczania fabuł. Omówienie poszczególnych tytułów znajdziesz w tekście książki Ignacego Krasickiego.

• „Myszeida” (1775) to poemat heroikomiczny o wojnie myszy z kotami, a w pieśni IX znalazł się „Hymn do miłości ojczyzny”.
• „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” (1776) to powieść o wychowaniu młodego szlachcica.
• „Pan Podstoli” (część I 1778) to powieść o wzorowym ziemianinie i gospodarzu.
• „Monachomachia” (1778) to poemat heroikomiczny o wojnie mnichów, a rok później ukazała się „Antymonachomachia”.
• „Bajki i przypowieści” (1779) to zbiór bajek, który do dziś czyta się w szkole.
• „Satyry” (część I 1779, część II 1784) opisują wady społeczeństwa szlacheckiego.
• „Wojna chocimska” (1780) to epos o bitwie z 1621 roku.
• „Bajki nowe” ukazały się w 1802 roku, rok po śmierci autora.

Gdzie czytać pierwodruki Krasickiego?

Najprościej w Polonie, cyfrowej bibliotece Biblioteki Narodowej. Wyszukiwarka pozwala zawęzić wyniki do XVIII-wiecznych druków warszawskich. Dla czytelnika, który zaczyna, mam trzy praktyczne rady:

1. Wpisz w wyszukiwarce tytuł i rok, na przykład „Bajki i przypowieści 1779”, a nie samo nazwisko.
2. Porównaj pierwodruk z wydaniem krytycznym z serii Biblioteka Narodowa, które objaśnia dawne słowa.
3. Zwróć uwagę na pisownię: w pierwodrukach są dawne formy, na przykład „zawżdy” zamiast „zawsze”.
4. Do pracy szkolnej cytuj wydanie współczesne, a pierwodrukiem tylko ilustruj tekst.

Co krytykował Ignacy Krasicki?

Krasicki krytykował pijaństwo, rozrzutność, pychę, obłudę, ślepe naśladowanie mody cudzoziemskiej oraz zacofanie części szlachty i duchowieństwa. Robił to przede wszystkim w „Satyrach” (1779) i w „Monachomachii” (1778). Nie atakował konkretnych osób, tylko typy ludzkie. Przyjmował postawę autora, który chce poprawić obyczaje, a nie kogoś ośmieszyć.

Wady szlachty w Satyrach

W „Satyrach” prawie każda wada ma swój osobny utwór. Najczęściej omawia się w szkole te tytuły:

• „Pijaństwo” pokazuje rozmowę dwóch szlachciców, z której wynika, że nałóg rządzi ich życiem.
• „Żona modna” wyśmiewa małżeństwo zawarte dla posagu i przesadne naśladowanie mody francuskiej.
• „Świat zepsuty” to gorzki obraz upadku obyczajów w Rzeczypospolitej przed rozbiorami.
• „Do króla” to ironiczna pochwała Stanisława Augusta, w której autor wylicza zarzuty szlachty wobec monarchy.

Monachomachia: krytyka zakonników od środka Kościoła

„Monachomachia” wywołała największy skandal. Biskup wyśmiał w niej lenistwo i kłótliwość zakonników, którzy zamiast się modlić, okładają się kuflami i księgami. Dla serwisu o kościele w Dubiecku to szczególnie ciekawy przypadek. Autor był hierarchą i krytykował zaniedbania od środka Kościoła, nie podważając wiary. Na oburzenie części duchowieństwa odpowiedział w 1779 roku „Antymonachomachią”.

Jak bajki uczą bez moralizowania?

Bajki Krasickiego przenoszą ludzkie zachowania na zwierzęta i zostawiają czytelnikowi gorzką puentę. Najsłynniejsza z nich nie ma szczęśliwego zakończenia:

„Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zrobić chce winę.” - Ignacy Krasicki, „Jagnię i wilcy”, „Bajki i przypowieści”, Warszawa 1779 (pierwodruk w Polonie, Biblioteka Narodowa)

Dlaczego Krasickiego nazwano księciem poetów?

Krasickiego nazwano księciem poetów z dwóch powodów. Jako biskup warmiński nosił tytuł księcia-biskupa, a jednocześnie współcześni uważali go za pierwszego poetę polskiego oświecenia. Przydomek łączy więc urzędowy tytuł z pozycją w literaturze. Goliński (1979) pokazuje, że Krasicki świadomie wykorzystywał tę podwójną rolę.

Książę-biskup warmiński: tytuł z urzędu

Biskupi warmińscy byli jednocześnie władcami świeckimi swojego terytorium i zasiadali w senacie Rzeczypospolitej. Tytuł książęcy wynikał więc z urzędu, a nie z urodzenia. Krasicki pochodził z rodu hrabiowskiego, ale księciem został dopiero w Lidzbarku. Po 1772 roku władza świecka na Warmii przeszła w ręce Prus, a tytuł pozostał.

Pierwszy wśród poetów oświecenia: skąd ta opinia?

Pozycję literacką Krasickiego potwierdzają co najmniej cztery fakty:

• Uprawiał prawie wszystkie gatunki epoki, od bajki po epos.
• Jego bajki stały się wzorem gatunku w polszczyźnie i są lekturą szkolną do dziś.
• „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” otworzyły historię polskiej powieści nowożytnej.
• „Hymn do miłości ojczyzny” stał się hymnem Szkoły Rycerskiej, czyli kadetów warszawskich.

„Święta miłości kochanej ojczyzny, / Czują cię tylko umysły poczciwe!” - Ignacy Krasicki, „Hymn do miłości ojczyzny”, „Myszeida”, pieśń IX, 1775

Czy Ignacy Krasicki miał dzieci?

Nie, Ignacy Krasicki nie miał dzieci. Był kapłanem katolickim, a później biskupem i arcybiskupem, więc obowiązywał go celibat. Autorzy Polskiego Słownika Biograficznego (1970) i Zbigniew Goliński (1979) nie odnotowują żadnego potomstwa. Mylne informacje biorą się zwykle z pomylenia go z innymi członkami rozgałęzionego rodu Krasickich.

Co mówi o celibacie prawo Kościoła?

Obowiązujący Kodeks prawa kanonicznego z 1983 roku w kan. 277 § 1 zobowiązuje duchownych do zachowania doskonałej i wieczystej wstrzemięźliwości. W czasach Krasickiego obowiązywała ta sama zasada, wynikająca z dawniejszego prawa kościelnego. Celibat duchownych obrządku łacińskiego wyglądał wtedy tak:

• Celibat dotyczył kapłanów i biskupów Kościoła łacińskiego w całej Europie.
• Przyjęcie święceń wyższych oznaczało rezygnację z małżeństwa.
• Biskupi warmińscy, jako hierarchowie, podlegali tym samym normom co inni duchowni.
• W Kościołach wschodnich, także w greckokatolickiej cerkwi w Dubiecku, obowiązywały inne zasady dla duchowieństwa parafialnego.

Z kim bywa mylony Ignacy Krasicki?

Najczęściej z imiennikiem, generałem Ignacym Krasickim (1767-1844), który był krewnym poety, miał rodzinę i zrobił karierę wojskową. Zdarza się też, że poecie przypisuje się czyny Jerzego Krasickiego, tego samego, który w 1626 roku rozebrał kościół św. Mikołaja w Dubiecku. Więcej takich nieporozumień opisuję w tekście Ignacy Krasicki ciekawostki.

Gdzie pochowano Ignacego Krasickiego?

Ignacego Krasickiego pochowano najpierw w katedrze św. Jadwigi w Berlinie, gdzie zmarł 14 marca 1801 roku. W 1829 roku jego szczątki przeniesiono do katedry gnieźnieńskiej, związanej z jego ostatnim urzędem arcybiskupa. Obie daty podaję za monografią Zbigniewa Golińskiego (1979) i Polskim Słownikiem Biograficznym.

Dlaczego Krasicki zmarł w Berlinie?

Krasicki często przebywał w Berlinie i Poczdamie, bo Warmia, a od 1795 roku także Gniezno, leżały w państwie pruskim. Biskup musiał utrzymywać kontakty z dworem, który decydował o sprawach jego diecezji. Ostatnie lata jego życia wyglądały tak:

1. W 1795 roku objął archidiecezję gnieźnieńską.
2. Nadal dzielił czas między dawną Warmię, Wielkopolskę i stolicę Prus.
3. Zmarł w Berlinie 14 marca 1801 roku w wieku 66 lat.
4. Pochowano go w katolickiej katedrze św. Jadwigi, wtedy głównej świątyni katolików w Berlinie.

Kiedy przeniesiono szczątki do Gniezna?

Szczątki przeniesiono w 1829 roku, prawie trzydzieści lat po śmierci. Od tej pory Krasicki spoczywa w katedrze gnieźnieńskiej, obok innych arcybiskupów gnieźnieńskich. Z Dubiecka to drugi koniec kraju. Mało kto, kto ogląda pałac nad Sanem, zdaje sobie sprawę, jak daleko od domu skończyła się ta droga.

Śladami Krasickich: Dubiecko i Krasiczyn

Na trasę śladami Krasickich na Pogórzu Dynowskim składają się dwa miejsca: Dubiecko z pałacem i parkiem, w którym urodził się poeta, oraz Krasiczyn z zamkiem rodu. W samym Dubiecku warto też zobaczyć dawną cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego, dziś galerię, i kościół Niepokalanego Serca NMP konsekrowany w 1952 roku (Wikipedia, „Dubiecko”, stan na październik 2026).

Co zobaczyć w Dubiecku śladami Krasickiego?

Dubiecko obchodzę zwykle w kolejności, w jakiej powstawały kolejne kościoły parafii. Pięć świątyń stało tu na kilku sąsiednich działkach. Proponuję taki porządek spaceru:

1. Pałac Krasickich i park, czyli miejsce urodzin poety. Pałac ogląda się z zewnątrz, a o zasadach wejścia do środka decyduje zarządca obiektu.
2. Kamienny krzyż w parku, w miejscu dawnego kościoła św. Mikołaja, rozebranego w 1626 roku.
3. Kościół Niepokalanego Serca NMP przy ul. Ignacego Krasickiego 20, z polichromią prof. Stanisława Jakubczyka i obrazem Matki Bożej Bolesnej w bocznej kaplicy.
4. Dawna cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego, w której działa dziś galeria.
5. Brzeg Sanu, skąd widać, jak miasteczko wpisuje się w zakole rzeki.

Według dawnej strony parafii z 2017 roku kościół można było zwiedzać po wcześniejszym umówieniu się. Godziny Mszy i aktualne zasady sprawdzisz na oficjalnej stronie parafii, dubiecko.przemyska.pl. W czasie nabożeństw kościół jest miejscem modlitwy, a nie zwiedzania.

Jak połączyć Dubiecko i Krasiczyn?

Dubiecko i Krasiczyn leżą w powiecie przemyskim i dobrze sprawdzają się jako jednodniowa wycieczka z Przemyśla. Opis zamku i praktyczne wskazówki zebrałem w tekście Krasiczyn: zamek Krasickich.

Cecha	Dubiecko	Krasiczyn
Związek z Ignacym Krasickim	Miejsce urodzin (1735)	Rodowa siedziba Krasickich
Główny obiekt	Pałac z parkiem	Zamek Krasickich
Wątek sakralny	Kościół Niepokalanego Serca NMP (1952) i dawna cerkiew	Opisany w osobnym artykule
Krajobraz	Zakole Sanu, Pogórze Dynowskie	Okolice Przemyśla

Najczęściej zadawane pytania

Jaki jest rodzaj literacki bajek Krasickiego?

Bajka należy do epiki i jest gatunkiem dydaktycznym. Krasicki pisał głównie krótkie bajki epigramatyczne zakończone puentą, jak „Jagnię i wilcy”. Pisał też dłuższe bajki narracyjne, które zebrał w tomie „Bajki nowe” (1802).

Czy Krasicki był prymasem Polski?

Formalnie tak, bo od 1795 roku był arcybiskupem gnieźnieńskim, a z tym urzędem łączył się tytuł prymasa. Rzeczpospolita przestała jednak wtedy istnieć, a Gniezno znalazło się w zaborze pruskim. Dlatego biografowie piszą o jego prymasostwie z zastrzeżeniem.

Czy Krasicki przyjaźnił się z królem?

Tak. Należał do najbliższego kręgu Stanisława Augusta Poniatowskiego, bywał na obiadach czwartkowych i pisał do „Monitora”. Utrzymywał też dobre stosunki z Fryderykiem II, królem Prus, do którego państwa po 1772 roku należała Warmia.

Czym jest Hymn do miłości ojczyzny?

To krótki utwór patriotyczny napisany w 1774 roku i włączony do pieśni IX „Myszeidy” (1775). Stał się hymnem Szkoły Rycerskiej w Warszawie. Należy do najbardziej znanych tekstów polskiego oświecenia.

Co to jest poemat heroikomiczny?

Poemat heroikomiczny to utwór, który podniosłym stylem eposu opowiada o sprawach błahych, a przez to wywołuje komizm. Krasicki napisał dwa takie poematy: „Myszeidę” (1775) i „Monachomachię” (1778). Ta forma pozwalała mu krytykować obyczaje, nie wskazując nikogo z nazwiska.

Czy Krasicki został ochrzczony w Dubiecku?

Źródła, na których opiera się ten tekst, nie podają miejsca chrztu poety. Pewne jest tylko, że urodził się w pałacu w Dubiecku w 1735 roku. Obecny kościół zbudowano dopiero w latach 1934-1952, więc chrztu w nim na pewno nie było.

Czy pałac w Dubiecku, w którym urodził się Krasicki, można zwiedzać?

Pałac Krasickich z parkiem stoi w Dubiecku, a park można obejść, oglądając budynek z zewnątrz. O wejściu do wnętrz decyduje aktualny zarządca obiektu i zasady mogą się zmieniać. Przed przyjazdem sprawdź je u zarządcy lub w gminie.

Źródła i literatura

1. Polski Słownik Biograficzny, t. XV, hasło „Krasicki Ignacy”, Polska Akademia Nauk, Wrocław 1970.
2. Zbigniew Goliński, „Ignacy Krasicki”, Warszawa 1979.
3. Biblioteka Narodowa, Polona: pierwodruki „Bajek i przypowieści” (1779) i innych dzieł Krasickiego
4. GUS, Bank Danych Lokalnych: ludność Dubiecka, stan na 1.01.2024
5. Wikipedia, hasło „Dubiecko” (stan na październik 2026)
6. Parafia Niepokalanego Serca NMP w Dubiecku, oficjalna strona: historia parafii
7. Dawna strona parafii w Dubiecku (parafiadubiecko.pl), historia parafii, zrzut w Wayback Machine z lutego 2020 r.
8. Kodeks prawa kanonicznego (1983), kan. 277 § 1, przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski.
9. Zdjęcie wyróżniające: I would appreciate being notified if you use my work outside Wikimedia.
   More of my work can be found in my personal gallery., CC BY 3.0, Wikimedia Commons, strona pliku.